سه عامل حياتي براي نهادينه کردن خلاقيت و نوآوري

 

 

1)برنامه‌ريزي

2)فرهنگ سازماني

3)ساختار سازماني

 

  • نقش برنامه‌ريزي:

مسير ممتد خلاقيت و نوآوري با برنامه‌ريزي آغاز مي‌شود. مديران ماموريت و هدفهاي راهيردي را با تعيين آماجها و دستور جلسات به گونه‌اي ترسيم مي‌کنند که تغيير خلاق و نوآور سازمان را هدايت کنند.

 

  • ويژگي هاي فرهنگ سازماني براي خلاقيت و نوآوري:

1)پذيرش ابهام:

  تاکيد بسيار زياد بر عينيت و شرح جزئيات خلاقيت را محدود مي‌کند.

2)تحمل غير عملي بودن:

  افرادي که براي مسايل مختلف راه‌حلهاي غير عملي و حتي احمقانه مي يابند سرکوب نمي‌شوند.

3)تحمل مخاطره:

 کارکنان براي تجربه کردن تشويق مي‌شوند بدون آنکه نگران شکست در تجربيات خود باشند.

4)تحمل تعارض:

  پراکندگي عقايد تشويق مي‌شود.هماهنگي و توافق بين افراد و واحدها به عنوان نشانه اي از موفقيت تلقي نمي‌شود.

5)تاکيد بر هدف به جاي وسيله:

  اهداف روشني وضع مي‌شوند و افراد تشويق مي‌شوند تا راه‌حلهاي جايگزين براي دستيابي به هدفهاي خودشان بيابند.

6)تاکيد بر نظام باز:

سازمان از نزديک بر محيط نظارت دارد،و در برابر دگرگونيهاي محيطي به سرعت واکنش نشان مي‌دهد. 

 

  • نقش ساختار سازماني:

ساختارهاي زنده و پوياي سازماني اثر مثبت بر خلاقيت و نوآوري دارند، زيرا اين ساختارها رسميت و تمرکز کمتري دارند و با انعطاف‌پذيري بيشتر مي توانند خود را با نيازهاي محيطي سازگار کنند.

 

  • ويژگي‌هاي ساختار سازماني براي نهادينه کردن خلاقيت و نوآوري:

1)واگذار کردن اختيار به مديران و کارکنان تا خلاق و نوآور شوند.

2)مشاغل سازمان کاملا مشخص و تعريف شده نباشد.

3)قوانين رسمي کمتري بر کار سازمان حاکم باشد.

4)افراد به جاي روشهاي کار، براساس نتايج عملکردشان ارزيابي شوند.

5)بخش جداگانهاي مخصوص فعاليتهاي خلاق و نوآور در سازمان ايجاد شود.

6)تيمهاي ميان رشته اي از متخصصاني از حوزه هاي بازاريابي، عملياتي تحقيق وتوسعه و ساير تخصصها در سازمان ايجاد شود.